Rodzaje więźby dachowej

Więźba dachowa to drewniany szkielet, który przenosi ciężar pokrycia, śniegu i parcie wiatru na ściany budynku. Jej rodzaj wynika z rozpiętości budynku, kształtu dachu i sposobu wykorzystania poddasza – i zawsze określa go projekt.

Więźba krokwiowa

Najprostsza konstrukcja: pary krokwi opartych dołem na murłatach, a górą połączonych w kalenicy. Krokwie rozpierają ściany na zewnątrz, dlatego ten rozpór musi przejąć strop lub ściąg. Stosowana przy niewielkich rozpiętościach, np. w budynkach gospodarczych i małych domach.

Więźba krokwiowo-jętkowa

Krokwie usztywnia pozioma belka – jętka – łącząca każdą parę krokwi w górnej części ich długości. Pozwala to przekryć większą rozpiętość niż sama więźba krokwiowa. Jętki często wyznaczają sufit poddasza użytkowego.

Więźba płatwiowo-kleszczowa

Krokwie opierają się nie tylko na murłatach, ale też na płatwiach – belkach biegnących wzdłuż dachu i podpartych słupami. Słupy stoją na podwalinach, a pary poziomych desek – kleszcze – spinają krokwie i słupy w jedną ramę. Wzdłuż dachu konstrukcję usztywniają miecze. Ten układ pozwala przekryć duże rozpiętości, ale słupy zajmują część przestrzeni poddasza.

Wiązary prefabrykowane

Gotowe kratownice z tarcicy, łączone w zakładzie stalowymi płytkami kolczastymi według indywidualnego projektu. Na budowie montuje się je szybko, a ich układ pozwala przekryć dużą rozpiętość bez podpór pośrednich. Typowe wiązary wypełniają jednak poddasze krzyżulcami, dlatego stosuje się je głównie przy poddaszach nieużytkowych – chyba że projekt przewiduje wiązary z przestrzenią użytkową.

Więźba a pokrycie

Pokrycia z blachy są lekkie, więc obciążają więźbę znacznie mniej niż dachówka ceramiczna. Deskowanie, łaty i membranę dobiera się jednak do konkretnego pokrycia – dlatego więźbę i pokrycie najlepiej planować razem.

Schematy na tej stronie są poglądowe. Przekroje, rozstawy i połączenia elementów więźby określa projekt konstrukcyjny.