Blacha na rąbek stojący

Blacha na rąbek stojący to pokrycie z długich pasów blachy łączonych na wysokich, stojących zakładach – rąbkach. Daje gładką, spokojną połać z wyraźnymi liniami biegnącymi od okapu do kalenicy i dobrze pasuje do nowoczesnej architektury.

Rąbek podwójny i pojedynczy

Pasy łączy się na rąbek pojedynczy (kątowy) albo podwójny. Rąbek podwójny – zagięty dwukrotnie – jest szczelniejszy i zalecany na połacie o nachyleniu od ok. 3 do 25°. Rąbek pojedynczy wystarcza na dachach bardziej stromych, powyżej 25°. Dostępne są też gotowe panele łączone na zatrzask (klik); ich minimalny spadek określa producent systemu.

Na czym się układa

• Pełne deskowanie z papą lub membraną – klasyczne podłoże pod blachę na rąbek.
• Łaty – dopuszczalne przy części systemów panelowych, zgodnie z instrukcją producenta.
• Równa płaszczyzna – na prostym podłożu blacha ma minimalną skłonność do falowania, dlatego tak ważna jest dokładność więźby i deskowania.

Na co zwracamy uwagę przy montażu

• Praca blachy – długie pasy wydłużają się i skracają wraz z temperaturą, dlatego mocuje się je w sposób pozwalający na ten ruch.
• Uszczelnienie zamków – przy kątach poniżej ok. 30° zaleca się dodatkowe uszczelnienie zamków taśmą lub uszczelniaczem.
• Okna dachowe – najlepiej osadzić je przed ułożeniem pokrycia w ich otoczeniu.
• Detale – kosze, kominy i okna wymagają szczególnej staranności, bo na płaskiej blasze każda nierówność jest widoczna.

Zalety i ograniczenia

• Zalety: najniższe dopuszczalne spadki wśród pokryć blaszanych, nowoczesny wygląd, trwałość, możliwość krycia także ścian i lukarn.
• Ograniczenia: wymaga precyzyjnego podłoża i doświadczonej ekipy; jest zwykle droższa w wykonaniu niż blachodachówka.